Kabeldoorvoersystemen: frames, tules en borstelafdichtingen

Welke typen doorvoer bestaan er?

Grofweg vier: de klassieke wartel voor één kabel, de membraantule die zich om de kabelmantel sluit, het geteelde frame waarin je meerdere tules naast elkaar plaatst, en de borstel- of schuimafdichting voor bundels waar dichtheid geen eis is. Daarnaast bestaan er drukvaste doorvoeren voor ATEX en brandwerende doorvoeren voor wanddoorbraken.

• Wartel: één kabel, hoogste IP-klasse, goedkoopst per stuk.
• Membraantule: losse kabel zonder stekker, snel te monteren, IP66 mogelijk.
• Geteeld frame: kabels met stekker, hoge pakkingsdichtheid per m² wand.
• Borstel: grote bundels, geen IP-claim, wel stof- en knaagdierbescherming.

Waarom een geteeld frame bij stekkers?

Een geconfectioneerde kabel met M12-, harting- of RJ45-stekker past niet door een gesloten opening zonder de stekker te demonteren. Een geteeld frame open je, legt de kabel zijdelings in de tule en sluit je met bouten; de tule klemt de mantel en dicht af. Dat scheelt montagetijd en voorkomt fouten bij het opnieuw opzetten van connectoren.

Welke dichtheid haal je waarmee?

Een frame met dichte tules en een omlopende pakking haalt IP54 tot IP66, mits elke ongebruikte tule met een blindstop is gevuld en de bouten kruislings zijn aangedraaid. Borstelafdichtingen halen geen IP-klasse: ze zijn bedoeld tegen stof, spanen en knaagdieren, bijvoorbeeld onder een machineframe of in een kabelgoot.

Doorvoer is ook trekontlasting

Norm EN 60204-1 vraagt dat aansluitingen trekvrij zijn. Tules met klemwerking bieden een deel van die trekontlasting, maar bij zware of bewegende kabels zet je een aparte klemrail 100 tot 200 mm achter de doorvoer. Zo blijft de kracht buiten de klemmenstrook en houdt de doorvoer zijn dichtheid.